Zondaars redden en Satan laten bestaan

'Als God eenvoudig een eind had gemaakt aan Satan, dan zou het niet zo duidelijk zijn geweest dat God niet alleen sterker maar oneindig veel aantrekkelijker is dan Satan. (...) Zondaars uit Satans handen te rukken - door de verdienste van Christus' zondendragende offer en zijn wetvervullende gehoorzaamheid aan de wil van de Vader - was een glorieuzere overwinning dan alleen vernietiging van de vijand.'
John Piper in Jezus zien en ervaren en intens van Hem genieten, blz. 85

Lees meer...

Het hoogste doel van God

Ik ben weer aan het lezen in het boek Verlangen naar God van John Piper. Dat is een boek dat mij op meerdere manieren confronteert met wie God is en waarom Hij zó is zoals Hij is.

In de inleiding van dat boek bespreekt John Piper kort de opening van de Westminster Catechismus. Die begint zo:

Het hoogste doel van de mens is God verheerlijken en eeuwig van Hem genieten.

John Piper laat zien dat er hier over één doel wordt gesproken: God verheerlijken en van Hem genieten is dus één doel! Ze zijn niet tegengesteld. Het is niet het één of het ander. Nee, het hoort bij elkaar. Hij laat dat uitkomen door deze zin als volgt te veranderen:

Het hoogste doel van de mens is God verheerlijken door eeuwig van Hem te genieten.

OK, denk je dan, dat kan ik volgen, dat is mooi. Maar dan begint Piper met zijn eerste hoofdstuk, wat hij de titel Gods geluk heeft gegeven, met de volgende uitspraak:

Het hoogste doel van God is God verheerlijken en eeuwig van zichzelf genieten.

Eerlijk gezegd las ik hier de eerste keer dat ik het boek las overheen. Ik dacht dat Piper zijn eerdere uitspraak herhaalde. Maar toen ik vervolgens wat beter las dacht ik: 'Huh, het gaat hier over God!' En toen dacht ik: 'Ja, maar wacht eens even? Is dat niet heel egoïstisch van God?' En ook nu, moet ik toegeven, nu ik het boek voor de tweede keer doorlees, begon het weer te kriebelen, ja, voelde ik hier weerstand tegen opkomen. Maar John Piper heeft me (weer!) weten te overtuigen. En ik ben weer onder de indruk gekomen van wie God is en hoe Hij is.

***John Piper beseft dat zijn uitspraak prikkelt:

Dit klinkt vreemd en dat komt waarschijnlijk doordat wij vaak meer nadenken over onze plicht dan over Gods plan. En als we het hebben over Gods plan, plaatsen we maar al te vaak onszelf in het middelpunt van Gods genegenheid. We zeggen bijvoorbeeld vaak dat Gods plan de verlossing van de wereld is. Of het het redden van zondaars. Of het herstellen van de schepping. Of iets dergelijks.
Maar Gods plan van redding en verlossing is niet Gods uiteindelijke plan, er is iets wat daar bovenuit gaat. Verlossing, redding en herstel vormen niet Gods hoogste doel. Hij schenkt die met het oog op iets groters: namelijk het genoegen dat Hij schept in het verheerlijken van zichzelf. Het rotsvaste fundament van het christelijk hedonisme is niet Gods trouw aan ons, maar aan zichzelf.
Als God zich niet geheel en al wijdde aan het onderhouden, demonstreren en genieten van zijn eigen heerlijkheid, zouden wij geen spoortje van geluk in Hem kunnen vinden. Maar als Hij inderdaad al zijn soevereine macht en oneindige wijsheid inzet om volkomen van zijn eigen heerlijkheid te kunnen genieten, dan hebben we een fundament waarop we kunnen staan en waarop we ons kunnen verheugen.
Ik weet dat dat op het eerste gezicht verwarrend is. Daarom sta ik er kort afzonderlijk bij stil en keer ik aan het eind van het hoofdstuk terug naar het grotere geheel.
John Piper in Verlangen naar God, blz. 23

Vervolgens laat John Piper zien dat God een gelukkige God moet zijn, willen wij ooit werkelijk gelukkig worden. En Piper stelt dan dat Gods soevereiniteit het fundament van zowel Gods geluk als dat van ons is. Gods soevereiniteit wil zeggen dat God het recht en de macht heeft om alles te doen wat Hem geluk brengt. Dat lees je bijvoorbeeld in Psalm 115:3 waar staat: 'Onze God is in de hemel, Hij doet al wat Hem behaagt.' John Piper zegt hierover:

Stel je voor dat de God die de wereld bestuurt, niet gelukkig zou zijn. Dat God last zou hebben van mopperbuien, chagrijnigheid en neerslachtigheid, als een grote boeman. Dat God teleurgesteld en wanhopig en somber en triest en ontevreden en moedeloos zou zijn. Zouden we dan samen met David kunnen zeggen: 'O God, Gij zijt mijn God! ik zoek U in de dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water' (Psalm 63:2)?
(...) Als God niet soeverein was, als de wereld die Hij heeft gemaakt Hem uit handen was geglipt en zijn plan keer op keer doorkruist werd, dan zou Hij niet gelukkig zijn.
John Piper in Verlangen naar God, blz. 24

En dus zouden wij ook nooit werkelijk gelukkig kunnen worden als God niet soeverein is. Er hangt dus heel wat van Gods soevereiniteit af. Daarom moeten we de Bijbel er bij openslaan om te zien of dit werkelijk zo is. Pas daarna kunnen we verder met het antwoord op de vraag waarom inderdaad Gods hoogste doel is dat Hij zichzelf verheerlijkt en eeuwig van zichzelf geniet. Dat doe ik in een aantal volgende posts. Wordt dus vervolgd.

Lees meer...

Gods heerlijkheid in Christus

1 Dit sprak Jezus, en Hij sloeg Zijn ogen op naar de hemel en zei: Vader, de tijd is gekomen, verheerlijk Uw Zoon, opdat ook Uw Zoon U verheerlijkt. 2 Zoals U Hem macht gegeven hebt over alle vlees, opdat Hij het eeuwige leven geeft aan allen die U Hem gegeven hebt. 3 En dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Die U gezonden hebt. 4 Ik heb U verheerlijkt op de aarde. Ik heb het werk volbracht, dat U Mij gegeven hebt om te doen. 5 En nu verheerlijk Mij, Gij Vader, bij Uzelf, met de heerlijkheid die Ik bij U bezat voordat de wereld was. (Johannes 17:1-5 HSV)

Lees ook: Hebreeën 5:7-10 (bij vers 1), Filippenzen 2:5-11 (bij vers 1), Efeze 1:3-14 (bij vers 2), Hebreeën 8:7-12 (bij vers 3), Hebreeën 10:11-14 (bij vers 4 en 5)

Lees meer...

Gods souvereiniteit en de verantwoordelijkheid van de mens

Vandaag staat er een interessant artikel op pagina 2 van het ND, met de titel Zwart en gereformeerd in Amerika. Eén alinea hieruit trok mijn aandacht, waarin het gaat over de waarde van de gereformeerde theologie:

De gereformeerde theologie biedt, aldus Carter, een bijbels-consistente manier van Schriftuitleg en een model voor het verstaan van Gods voorzienigheid in de Afrikaans-Amerikaanse beleving. Het is eigenlijk de enige zienswijze waarin Gods soevereiniteit volledig gehonoreerd blijft, terwijl vastgehouden wordt aan de verantwoordelijkheid van de mens, stelt Carter. ,,Alleen in het reformatorische denken krijgen we een helder beeld van Gods soevereine handelen binnen de wereld van zondige mensen, om een dynamische kerk te laten bestaan en, belangrijker, om de verlossing van allen die geloven. Als christenen van verschillende etnische afkomst de geschiedenis zou bekijken vanuit dit perspectief van een soevereine God die alle gebeurtenissen beschikt en arrangeert voor zijn glorie, zouden we ontdekken dat we meer gemeen hebben dan dat we verschillen.''
(cursivering door mij).

Maar lees vooral het hele artikel!

Lees meer...

A taste for Christ

Op desiringgod.org trof ik een link aan naar een interview met John Piper in de April-uitgave van Decision Magazine. In dat artikel gaat het over het zien van de glorie die afstraalt van het gezicht van Jezus Christus (2 Kor 4:6) en hoe we die glorie steeds beter kunnen gaan zien. John Piper noemt dat het ontwikkelen van "a taste for the glory of Christ". Hij zegt onder meer: "I think what Paul is getting at is that while we see with the eyes of our head, it is the eyes of our heart that perceive God's glory. This has a dimension that's like tasting." (Ik denk waar Paulus op doelt is dat terwijl we zien met de ogen van ons hoofd, het juist de ogen van ons hart zijn die Gods glorie ontwaren. Dit heeft een dimensie die te vergelijken is met proeven.)

Lees hier het hele interview.

Proef, en geniet de goedheid van de HEER. (Psalm 34:9 NBV)

Lees meer...

De hemelen vertellen Gods eer

Een psalm van David, voor de koorleider.

De hemelen vertellen Gods eer,
         het hemelgewelf verkondigt het werk van Zijn handen.
De ene dag spreekt ervan tot de andere,
         de ene nacht vertelt ervan aan de andere.
Geen spreken is er, geen woorden zijn er,
         hun stem wordt niet gehoord.
Toch gaat hun prediking over heel de aarde,
         hun boodschap tot aan het einde van de wereld.
Hij heeft daar een tent opgezet voor de zon.
         Die is als een bruidegom, die zijn slaapkamer uitgaat;
                  hij is vrolijk als een held om het pad te lopen.
Aan het ene einde van de hemel is zijn opgang,
         zijn omloop is tot het andere einde;
                  niets is verborgen voor zijn hitte.

Psalm 19:1-7 Herziene Statenvertaling

Lees meer...

Jezus ontdekken - over de helft

In onze kerk zijn we bezig met een zgn. Jezus ontdekken project. Aan de hand van het boekje Jezus ontdekken 33dagenboek van Jos Douma (zie ook www.jezusontdekken.nl), richten we ons als gemeente 33 dagen lang op Jezus Christus. Het mooie van het boekje is dat dit gebeurt vanuit de Drie-eenheid. Het boekje is opgedeeld in een 5-tal thema's:

• Niemand is als Hij
• Sprekend zijn Vader
• Christus, de Levende
• In de Geest van Jezus
• Worden als Hij

Hier zie je de Drie-eenheid in terugkomen: Vader, Zoon en Heilige Geest.

Elke zondag is er een thema-dienst in onze kerk. 's Morgens is er dan ook koffiedrinken, dat werkt naar mijn mening fijn samenbindend. En wekelijks zijn er groepsbijeenkomsten. Wij kunnen daar als gezin helaas niet aan mee doen, onder meer i.v.m. de geboorte van ons 3e zoontje. Maar goed, wij hebben vorig jaar met onze wijkkring het boekje al behandeld, dus zo erg is het niet.

We hebben ons dus de afgelopen weken bezig gehouden met de thema's Niemand is als Hij en Sprekend zijn Vader. Vooral dat laatste thema is bijzonder: wat is Jezus toch een mysterie! Ja, wat is God toch een mysterie! Hoe verhouden Jezus en zijn Vader zich nu toch tot elkaar? Ze zijn zo één en tegelijk is er onderscheid. Er is één God, en toch is er de Vader en de Zoon en allebei zijn ze God. Je komt er niet uit. Ik kan alleen maar aanbidden.

Op dit moment zijn we bezig met het thema Christus, de Levende. Eergisteren waren we op dag 17, precies het midden van de 33 dagen. Die dag ging het over het kruis van Christus. Dat kruis moet centraal staan in ons leven, zoals Paulus zo bondig zegt in 1 Korinthe 2:2 (NBV):

Ik had besloten u geen andere kennis te brengen dan die over Jezus Christus – de gekruisigde.

Gisteren, dag 18 ging het over de Heer die waarlijk is opgestaan. Jezus is niet alleen Iemand die 2000 jaar leefde, maar Hij leeft nu! En wij mogen leven door zijn kracht. C-Power (Christ-Power) noemt Jos Douma dat. De tekst om te leren is Romeinen 6:4 (Telos):

Wij zijn dan met Hem begraven door de doop tot de dood, opdat, zoals Christus uit de doden is opgewekt door de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in nieuwheid van leven zouden wandelen.

Op dit moment zijn we op dag 19: De glorie van Christus. Aan tafel hebben we Openbaring 4 en 5 gelezen, waar we een kijkje in de hemel krijgen. Overweldigend wat je daar leest: een troon met daar omheen een regenboog en waaruit bliksemflitsen, stemmen en donderslagen komen. Iemand die er als een jaspis- en een sardiussteen uitziet. Zeven vurige fakkels, dat zijn de zeven Geesten van God. Vier levende wezens, die overal ogen hebben. Een ziet eruit als een leeuw, de tweede als een kalf, de derde heeft het gezicht van een mens, de vierde is als een vliegende adelaar. Allemaal hebben ze zes vleugels vol met ogen. Om de troon van God, 24 tronen met daarop de 24 oudsten, die God aanbidden. En dan komt daar het Lam, die ook de Leeuw van Juda wordt genoemd, de Wortel van David. Hij is waardig om het verzegelde boek te openen en in te zien.

Wat een heerlijkheid, en glorie!! Maar ook wat een tegenstelling: Leeuw ... en Lam. Juist daarin komt Jezus' heerlijkheid, zijn glorie tot uiting. Want wat wij niet bij elkaar kunnen brengen komt in Hem volmaakt samen.

Lees meer...