Gods liefde is in ons hart uitgestort

Vandaag vieren miljoenen christenen over de hele wereld het Pinksterfeest, het feest van de uitstorting van de Heilige Geest. Druppelde het nog als het ware onder het Oude Verbond, onder het Nieuwe Verbond heeft God zijn Geest uitgegoten, waardoor Hij letterlijk en figuurlijk alle grenzen doorbrak. Het evangelie van Jezus Christus verspreidde zich vanaf dat moment op ongekende wijze, en mensen van allerlei slag en afkomst kwamen tot geloof.

Wat er met Pinksteren begon en daarna verder ging was al voorspeld in het Oude Testament. Bijvoorbeeld in Jesaja 44:

***

3 Ik zal water uitgieten op dorstige grond,
waterstromen over het droge land.
Ik zal mijn geest uitgieten over je nazaten
en mijn zegen over je telgen.
4 Zij zullen ontkiemen tussen het gras,
uitbotten als wilgen langs het water.
5 De een zal zeggen: ‘Ik hoor bij de HEER,’
de ander zal Jakobs naam gebruiken,
een derde schrijft op zijn hand: ‘Van de HEER’
en tooit zich met de naam Israël.
(Jesaja 44:3-5)

Je voelt dat God hier zijn volk gerust stelt. In vers 2 zegt God dan ook: ‘Wees niet bang, mijn dienaar Jakob, Jesurun, die ik heb uitgekozen.’ Jesurun is een naam voor Israël die affectie en tederheid uitdrukt. Nu volgt dit stukje op scherpe en confronterende woorden van God aan het eind van Jesaja 43...

22 Maar jij hebt niet tot mij geroepen, Jakob,
jij gaf je geen moeite voor mij, Israël.
23 Je hebt niet aan mij je schapen geofferd,
mij met je offers geen eer bewezen.
Ik heb je niet met graanoffers belast
en je niet vermoeid met de plicht
om wierook voor mij te branden.
24 Je hebt van je zilver geen kalmoes voor mij gekocht,
mij niet verzadigd met het vet van je offers.
Nee, je hebt mij met je zonden belast,
mij vermoeid met al je schulden.
25 Ik, ík ben het, die omwille van zichzelf
je misdaden tenietdoet en je zonden vergeet.
(Jesaja 43:22-25)

...en zo leren we hoe God is: Hij is rechtvaardig. Hij is heilig. Hij draait niet om de feiten heen. maar wijst ze aan. Hij confronteert zijn volk met hun schuld en hun zonde.
Maar Hij is ook degene die hun misdaden tenietdoet en hun zonden vergeet. Hij is ook degene die ervoor gaat zorgen dat het anders wordt. Hij is degene die zijn Geest zal uitgieten. Hij zelf zal voor vruchten zorgen. Dat zie je in Jesaja 44:4: ‘Zij zullen ontkiemen tussen het gras, uitbotten als wilgen langs het water.’ En ze eren God, door het te verkondigen: ‘Ik hoor bij de HEER’! Waarom? Omdat ze beseffen dat God het is die dat allemaal heeft bewerkt. Zo is God: Hij is liefde.

In het Nieuwe Testament lezen we op verschillende plaatsen hoe dat in vervulling is gegaan. Bijvoorbeeld in Romeinen 5 en let dan speciaal op vers 5:

1 Wij zijn dus als rechtvaardigen aangenomen op grond van ons geloof en leven in vrede met God, door onze Heer Jezus Christus. 2 Dankzij hem hebben we door het geloof toegang gekregen tot Gods genade, die ons fundament is, en in de hoop te mogen delen in zijn luister prijzen we ons gelukkig. 3 En dat niet alleen, we prijzen ons zelfs gelukkig onder alle ellende, omdat we weten dat ellende tot volharding leidt, 4 volharding tot betrouwbaarheid, en betrouwbaarheid tot hoop. 5 Deze hoop zal niet worden beschaamd, omdat Gods liefde in ons hart is uitgegoten door de heilige Geest, die ons gegeven is. 6 Toen wij nog hulpeloos waren is Christus immers voor ons, die op dat moment nog schuldig waren, gestorven. 7 Er is bijna niemand die voor een rechtvaardig mens wil sterven; slechts een enkeling durft voor een goed mens zijn leven te geven. 8 Maar God bewees ons zijn liefde doordat Christus voor ons gestorven is toen wij nog zondaars waren. (Romeinen 5:1-8)

Gods liefde is in ons hart uitgegoten door de Heilige Geest! Dat is het doel van Pinksteren: zicht krijgen op Gods liefde voor ons, zondaren. Dat betekent zicht krijgen op Christus en zijn lijden en sterven. Hij gaf zijn leven voor ons toen wij nog hulpeloos (vers 6) en zondaars (vers 8), ja zelfs vijanden waren (vers 10)! Door Hém hebben wij vrede met God (vers 1). Hij, Jezus Christus, is hét bewijs van Gods liefde voor ons. De Geest doet niets liever dan ons daarop wijzen.

Laat we God bidden dat zijn liefde in ons zal overstromen zodat anderen het merken en door de Geest aangeraakt worden en het ook zullen belijden: ‘Ik hoor bij de HEER’!

Teksten ontleend aan de Nieuwe Bijbelvertaling

Lees meer...

De kracht van Pinksteren

Afgelopen zondag was het Pinksteren. Over heel de wereld stonden christenen stil bij de uitstorting van de Heilige Geest, zoals dat in Handelingen 2 wordt beschreven. 10 dagen na Jezus' hemelvaart, op het Pinksterfeest, in een overvol Jeruzalem, begint het.

Ik heb me erover verbaasd hoe klein het allemaal begon. Lees maar mee (ik citeer uit de Herziene Statenvertaling):

En toen de dag van het Pinksterfeest vervuld werd, waren zij allen eensgezind bijeen. En plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en dat vervulde heel het huis waar zij zaten. En er werden door hen tongen als van vuur gezien, die zich verspreidden, en het zette zich op ieder van hen. En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken. (Handelingen 2:1-4)

Ik ben er eigenlijk altijd vanuit gegaan dat wat hier in deze 4 verzen staat, zichtbaar was voor iedereen. Maar dat is helemaal niet zo. Wat hier gebeurt, was in eerste instantie nog niet zichtbaar voor de inwoners van Jeruzalem.

Als we even terugbladeren naar het vorige hoofdstuk, dan krijgen we een beeld van de plaats waar de discipelen zich bevonden:

Toen (na Jezus' hemelvaart) keerden zij terug naar Jeruzalem, van de berg die de Olijfberg genoemd wordt, die vlakbij Jeruzalem is en daar een sabbatsreis vandaan ligt. En toen zij in Jeruzalem gekomen waren, gingen zij naar de bovenzaal en bleven daar, namelijk Petrus en Jakobus en Johannes en Andreas, Filippus en Thomas, Bartholomeüs en Mattheüs, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Simon Zelotes, en Judas, de broer van Jakobus. Dezen waren allen eensgezind volhardend in het bidden en smeken, met de vrouwen en Maria, de moeder van Jezus, en met Zijn broers. En in die dagen stond Petrus op in het midden van de discipelen en sprak (er was nu een groep bijeen van ongeveer honderdtwintig personen). (Handelingen 1:12-15)

Het betreft dus slechts een groep mensen van zo'n 120 personen die zich daar bevinden. Wat opvalt is wat ze aan het doen zijn: ze zijn al 10 dagen eensgezind aan het bidden en smeken voordat de Heilige Geest wordt uitgestort. Ze hadden Jezus' bevel goed begrepen:

En toen Hij met hen samen was, beval Hij hun dat zij niet uit Jeruzalem weg zouden gaan, maar de belofte van de Vader zouden verwachten, die u, zei Hij, van Mij gehoord hebt; want Johannes doopte wel met water, maar u zult met de Heilige Geest gedoopt worden, niet lang na deze dagen. Zij dan die samengekomen waren, vroegen Hem: Heere, zult U in deze tijd voor Israël het Koninkrijk weer oprichten? En Hij zei tegen hen: Het komt u niet toe de tijden of gelegenheden te weten die de Vader in Zijn eigen macht gesteld heeft, maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde. (Handelingen 1:4-8)

Jezus' opdracht was dat ze de belofte van de Vader moesten verwachten! Niet afwachten, maar actief verwachten, er naar uitzien. Dat blijkt: vers 14 heeft het dan ook over bidden en sméken! (Iets om over na te denken: hoeveel verwacht ik van God en hoe laat ik dat zien?)
Wat ook opvalt is hoe Jezus de belofte van de Vader typeert. Hij zegt: 'U zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn'.

Tja en dan begint het wel heel klein, maar de kracht van de Heilige Geest wordt al snel duidelijk als Petrus opstaat en hij Christus gaat prediken. Overigens: alleen al het feit dat hij opstaat om te prediken getuigt van de kracht van de Geest. Petrus getuigt van zijn Heer en 'ongeveer drieduizend zielen werden er op die dag aan hen toegevoegd'. Wat een wonder! Wat een doorbraak!

Wat ik nu zo bijzonder vind is hoe God werkt via het principe 'zwak is machtig' (2 Korinthe 12:10b). Het begint zo klein: 120 mensen, maar binnen een dag zijn het er meer dan 3000! Dat ligt niet aan de discipelen, niet aan Petrus, maar aan de kracht van de Heilige Geest, die de wereld overtuigt van zonde, gerechtigheid en oordeel (Johannes 16:8).

Er zijn twee valkuilen in het geloof: ten eerste zit het er bij ons van nature in dat we dingen zelf willen doen. En dan kan het zomaar gebeuren dat we denken dat we zelf God wel kunnen dienen. Dan lijkt het heel mooi, maar ondertussen bedriegen we onszelf. Dat is vertrouwen op eigen kracht.
De andere valkuil is dat we er helemaal geen vertrouwen in hebben. Dat we denken dat het toch nooit goed komt.
In beide gevallen moeten we naar Christus toe en het helemaal van Hem verwachten. Niet afwachten, maar actief verwachten. Hij heeft de belofte van de Vader gekregen en wil die aan ons geven: de Heilige Geest, die ons wil vernieuwen van dag tot dag.

Laten wij het in deze tijd, net als de discipelen 2000 jaar geleden, ook volledig van Hem verwachten!

Lees meer...